Appendicitis

Appendicitis is een ontsteking van de blindedarm (appendix).

 

Deze pagina geeft u een globaal overzicht van de klachten en de oorzaak van appendicitis en hoe dit behandeld kan worden. Het is goed u te realiseren dat bij het vaststellen van een aandoening de situatie voor iedereen anders kan zijn.

 

Wat is een appendix

 

De blinde darm ofwel appendix (aanhangsel) bevindt zich meestal daar waar de dunne darm overgaat in de dikke darm, dat wil zeggen rechtsonder in de buik. Omdat de appendix soms lang en beweeglijk is, kan een afwijkende ligging ontstaan, waardoor de pijnklachten van de appendix meer in het midden en soms zelfs rechtsboven in de buik worden aangegeven.

De blindedarm is een vingervormige buis die uit de dikke darm steekt op de overgang met de dunne darm. De blindedarm heeft mogelijk een functie binnen het afweersysteem, maar is geen essentieel orgaan.

 

 

 

 

In Europa is blindedarmontsteking, op beklemde breuken na, de meest algemene oorzaak voor een plotselinge ernstige buikpijn en voor buikoperaties. Blindedarmontsteking komt het meest voor in de leeftijdsgroep van 10 tot 30 jaar.

 

De oorzaak van blindedarmontsteking wordt niet volledig begrepen. In de meeste gevallen wordt het proces waarschijnlijk ingezet door een afsluiting van de blindedarm die vervolgens ontstoken en geïnfecteerd raakt. Als de ontsteking onbehandeld blijft en aanhoudt, kan de blindedarm perforeren.

 

Bij een geperforeerde blindedarm lekt de darminhoud vol bacteriën weg naar de buikholte en veroorzaakt buikvliesontsteking (peritonitis), een levensbedreigende aandoening. Perforatie van de blindedarm kan ook abcesvorming tot gevolg hebben. Bij de vrouw kunnen de eierstokken en eileiders ontstoken raken en de afsluiting van de eileiders die daar een gevolg van is, kan onvruchtbaarheid veroorzaken. Door perforatie van de blindedarm kunnen ook bacteriën in de bloedbaan terechtkomen, een levensbedreigende aandoening die sepsis (bloedvergiftiging) wordt genoemd.

 

Symptomen

Bij minder dan de helft van de mensen met blindedarmontsteking komt een combinatie van de kenmerkende symptomen voor: misselijkheid, braken en ondraaglijke pijn in de rechter onderbuik.

 

De pijn kan plotseling boven in de buik beginnen of rond de navel. Vervolgens wordt de patiënt misselijk en gaat braken. Na een paar uur gaat de misselijkheid over en verschuift de pijn naar de rechter onderbuik. Als de arts op dit deel drukt, voelt de patiënt pijn. Wanneer de druk wordt opgeheven, kan de pijn plotseling scherp toenemen, een symptoom dat loslaatpijn wordt genoemd. Verhoging van 37,7 tot 38,3 °C is niet ongewoon.

 

De pijn, vooral bij peuters en wat oudere kinderen, kan diffuus zijn in plaats van geconcentreerd in de rechter onderbuik. Bij ouderen en zwangere vrouwen is de pijn doorgaans minder ernstig en het ontstoken gebied minder gevoelig.

 

Als de blindedarm geperforeerd is, kunnen de pijn en koorts ernstige vormen aannemen. Een voortschrijdende infectie kan tot shock leiden.

 

Diagnose en behandeling

Bloedonderzoek zal een matige verhoging van het aantal witte bloedcellen aantonen, een reactie op de infectie. In de vroege stadia van blindedarmontsteking zijn de meeste onderzoeken nutteloos, ook röntgenonderzoek, echoscopie en computertomografie.

 

De diagnose wordt meestal gebaseerd op de resultaten van het lichamelijk onderzoek. Onmiddellijk operatief ingrijpen is geboden om te voorkomen dat de blindedarm perforeert, een abces vormt of tot buikvliesontsteking leidt.

 

Bij bijna 15% van de operaties voor blindedarmontsteking blijkt de blindedarm normaal te zijn. Uitstel van deze operaties totdat de arts zeker is van de oorzaak van de buikpijn kan echter fataal zijn. Een geïnfecteerde blindedarm kan binnen 24 uur na het optreden van de eerste symptomen doorbreken. Zelfs als er geen sprake is van blindedarmontsteking, wordt de blindedarm doorgaans toch weggenomen. De chirurg zal vervolgens de buikholte verder onderzoeken om achter de werkelijke oorzaak van de pijn te komen.

 

Als vroeg genoeg operatief wordt ingegrepen, is het risico van een fatale afloop van blindedarmontsteking gering. De patiënt kan het ziekenhuis meestal na twee tot drie dagen verlaten en herstel is doorgaans snel en volledig.

 

Bij een geperforeerde blindedarm is de prognose minder gunstig. Nog maar vijftig jaar geleden was een scheur fataal. De komst van antibiotica heeft het aantal sterfgevallen tot bijna nul doen dalen, maar mogelijk zijn verscheidene operaties nodig en de herstelperiode kan langdurig zijn.