Een kijkje binnen in de neus.

De neus heeft verschillende functies. In de eerste plaats bevindt zich hoog in de neus het reukorgaan. Daarnaast is de neus het eerste deel van het ademhalingssysteem. De neus verwarmt en bevochtigt de ingeademde lucht en ontdoet deze van ingeademde deeltjes. De neus vervult daarbij de rol van verdediger. Ten slotte dient de neus als klankkast voor de stem. De bijholten (sinus paranasales) en traanbuisjes monden erin uit.

 

 

 

De neus bestaat uit een uitwendig en een inwendig gedeelte. Het uitwendige gedeelte bestaat uit de neusbeentjes en de neuskraakbeentjes en wordt gesteund door het neustussenschot. Het inwendige gedeelte bestaat uit de twee neusholten, die door het neustussenschot (septum nasi) worden gescheiden. De neusholten zijn bekleed met slijmvlies. In de zijwand van de neusholten bevinden zich twee grote en enkele kleine plooivormige uitstulpingen, de neusschelpen (conchae nasales). De plooien vergroten het oppervlak waarlangs de lucht stroomt aanzienlijk. De neusholte is bekleed met slijmvlies waarin veel bloedvaatjes lopen. Door het vergrote oppervlak en de vele bloedvaatjes wordt de ingeademde lucht verwarmd en bevochtigd. De cellen in het slijmvlies produceren slijm en zijn voorzien van kleine haarachtige uitstulpingen (cilia of trilharen). Gewoonlijk houdt het slijm de vuildeeltjes in de ingeademde lucht vast, die vervolgens door de trilhaartjes (cilia) naar de keel worden vervoerd en worden doorgeslikt. Hierdoor wordt de lucht schoner voordat deze naar de longen gaat. Niezen als reactie op prikkeling is een verdedigingsreflex, net zoals hoesten, dat de lagere luchtwegen schoonmaakt.

 

De reukcellen bevinden zich in het bovenste gedeelte van de neusholte. Deze cellen hebben haarachtige uitstulpingen (cilia) en zenuwvezels die via de bulbus olfactorius naar de hersenen lopen. 

De reukzin, waarvan de werking nog niet volledig is verklaard, is veel ingewikkelder dan de achter op de tong gelokaliseerde smaakzin. De mens kan enige honderdduizenden verschillende geuren waarnemen en slechts vier smaken (zoet, zuur, zout en bitter). Bij het eten is zowel de smaak als de reuk betrokken. Daarom heeft voedsel vaak weinig smaak voor iemand die verkouden is en niet kan ruiken. Doordat de reukreceptoren zich in het bovenste gedeelte van de neus bevinden, stroomt er bij normaal ademhalen niet veel lucht langs; bij snuiven komen deze receptoren veel meer met geuren in contact.

 

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.

 

De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

 

Tot slot

 

Bent u van mening dat bepaalde informatie ontbreekt of onduidelijk is, dan vernemen wij dat graag van u. Mail