" Hormonen "

Hormonen zijn de zogenaamde chemische boodschappers die via de bloedbaan worden vervoerd door het lichaam. Aangekomen op de plaats van bestemming zetten ze bepaalde processen op gang komen.

Diabetes

Hormonen

U kan ons gratis ondersteunen door een link te plaatsen op uw blog, website, facebook, enz......

VZW Hartziekte dankt van ganser harte alle mensen die zich inzetten voor onze vereniging en ons actief bijstaan in het realiseren van onze doelstellingen!

U kan ons ook financieel steunen door een gift te doneren. Elke gift zal uitsluitend ingezet worden om de werking van de vzw mogelijk te maken (website, brieven,etc ...).

CONTACT

Het zenuwstelsel zorgt voor de snelle bijsturing en het hormoonstelsel is verantwoordelijk voor de wat minder snelle en de lange termijn regulatie. Ons lichaam kent twee belangrijke regulerende systemen, het zenuwstelsel en het hormoonstelsel. Samen vormen ze het neuro-endocriene systeem.

Het hormoonstelsel bestaat uit verschillende hormoonklieren. Elke hormoonklier geeft bepaalde hormonen af. Niet alleen hormoonklieren maar ook lichaamscellen zijn in staat om hormonen te produceren. Hormonen zijn chemische boodschappers die via de bloedbaan worden vervoerd door het lichaam. Aangekomen op de plaats van bestemming zorgen ze ervoor dat er bepaalde processen op gang komen. Hormonen kunnen niet alleen een activerende maar ook een remmende werking hebben. Afhankelijk van het gewenste resultaat zorgen de hormoonklieren dan ook voor de afgifte van het juiste hormoon. Het uiteindelijke doel is dat het lichaam zoveel mogelijk "in balans" blijft.

Alvleesklier - insuline
De pancreas of alvleesklier bevindt zich in de buikholte en produceert het hormoon insuline. Zodra het bloedsuikergehalte hoger dan normaal is maakt de alvleesklier insuline aan. Dit hormoon stimuleert alle lichaamscellen om méér glucose (suiker) op te nemen. Als er meer bloedsuiker is dan de cellen kunnen opnemen zorgt insuline ervoor dat de lever en de spieren het teveel aan glucose omzetten in glycogeen. Dat wordt opgeslagen voor noodgevallen. Indien de glycogeen "voorraadkamers" vol zitten en het bloedsuikergehalte nog niet voldoende gedaald is, wordt het teveel aan glucose gekoppeld aan vet - er ontstaat triglyceride (een vet-suikerverbinding). Triglyceride kan het lichaam opslaan in vetweefsel en de opslag in vet is vrijwel onbeperkt.

In de alvleesklier zitten ook kleine klieren die onder andere het hormoon insuline produceren. Deze kliertjes heten de ‘Eilandjes van Langerhans’. Naast insuline produceren ze ook glucagon. De werking van glucagon is precies tegengesteld aan de werking van insuline.

De hormonen insuline en glucagon spelen een essentiële rol bij de suikerstofwisseling in ons lichaam. Zij zorgen ervoor dat het bloedsuikergehalte in evenwicht blijft. De alvleesklier reageert op de hoeveelheid suiker in het bloed. Dit hormoon zorgt ervoor dat de lever uit eiwitten en vetten zelf glucose gaat maken. Als het suikergehalte, bijvoorbeeld na een maaltijd, stijgt dan maakt de alvleesklier meer insuline aan. Insuline stimuleert de lever en de spieren in ons lichaam om meer suiker (glucose) uit het bloed op te nemen. De lever en de spieren slaan glucose vervolgens op in de vorm van glycogeen. De suikerspiegel raakt daardoor weer in evenwicht.

Bijnieren - adrenaline
De bijnieren zitten bovenop de nieren. De bijnieren produceren o.a. adrenaline. Adrenaline doet precies het tegenovergestelde dan insuline. Adrenaline zorgt ervoor dat het in de lever en spieren opgeslagen glycogeen weer omgezet wordt in glucose. Je bijnieren en je alvleesklier zorgen er zo samen voor dat je bloedsuikerspiegel in balans blijft.

De bijnieren produceren naast adrenaline ook nor-adrenaline en cortisol. Deze twee hormonen zorgen er samen met adrenaline voor dat je lichaam op de juiste manier kan reageren op het moment dat er gevaar dreigt. Adrenaline wordt geproduceerd in de medulla van de bijnieren. Dit hormoon wordt plots in verhoogde concentratie afgescheiden bij schrik of woede en maakt het snel mobiliseren van energie in het lichaam mogelijk, om te kunnen vluchten of te vechten.

Door de productie van aldosteron zorgen de bijnieren ook nog voor de instandhouding van het vocht- en mineraal evenwicht.

Thymus - afweerhormonen
De thymus bevindt zich hoog achter het borstbeen, tegen de basis van het hart maar ook heel dicht tegen de longvliezen. De thymus produceert verschillende hormonen (thymosine, thymostimuline, LSH etc) die ervoor zorgen dat je afweersysteem op de juiste manier kan reageren. De thymus hormonen zorgen er niet alleen voor dat er T-lymfocyten (killercellen) worden aangemaakt maar ook dat ze worden "opgeleid". En dat laatste is zeker niet onbelangrijk; T-lymfocyten moeten namelijk wél het verschil weten tussen vriend en vijand. De thymus wordt ook wel zwezerik genoemd en is een klier van het lymfe-weefsel. Dat is de verzameling van alle weefsels waarin het merendeel (99%) van de witte bloedcellen (lymfocyten) van het afweersysteem tegen ziekten verblijven. Het laatste percent drijft in de bloedstroom of wringt zich tussen de lichaamsvezels door. Dat lymfeweefsel kan je dus zien als de kazernes van het afweersysteem. Het bevat de milt, de thymus, de lymfeknopen en het lymfeweefsel op de strategische plaatsen, waar ziektekiemen trachten binnen te dringen, rondom de luchtwegen en de darmen.: De thymus bevindt zich vrij hoog achter het borstbeen, tegen de basis van het hart maar ook heel dicht tegen de longvliezen.

Hypofyse - STH, TSH, ACTH, ADH
De hypofyse is een klier die gelegen is midden in het hoofd in een benige bescherming, die het turkse zadel (sella turcica) heet. De zenuwen naar de ogen kruisen juist boven de hypofyse. De klier speelt een belangrijke rol bij de regulatie van de groei en ontwikkeling, stofwisseling en voortplanting.
STH of het somatotroop hormoon wordt ook wel simpelweg het groeihormoon genoemd. STH stimuleert de groei van het lichaam doordat het betrokken is bij de bouwstofwisselingsprocessen (de omzetting van koolhydraten, eiwitten en vetten). Het spreekt voor zich dat de aanmaak van dit hormoon bij baby's hoger is dan bij volwassenen.

TSH of het thyroïd stimulerend hormoon wordt ook in de hypofyse aangemaakt. TSH zet op zijn beurt de schildklier aan het werk.

Het ACTH of het adrenocorticotroop hormoon zet de bijnieren aan het werk en zorgt ervoor dat deze cortisol aanmaakt. ACTH regelt ook het dag/nacht ritme van de mens.

ADH of het antidiuretisch hormoon zorgt ervoor dat het lichaam voldoende vocht tot z'n beschikking heeft. Het zet de bijnieren aan tot het uitscheiden van aldosteron en dit zet de nieren aan tot het vasthouden of uitscheiden van vocht. Het resultaat kan zijn waterige urine of juist hele geconcentreerde urine.

Schildklier - thyroxine
Thyroxine is een hormoon dat door de schildklier wordt aangemaakt. Het hormoon stimuleert de stofwisseling (vooral de verbranding van glucose) en de groei en ontwikkeling. (vooral de synthese van eiwitten) Als de schildklier teveel thyroxine produceert wordt de intensiteit van de stofwisseling verhoogd waardoor de persoon rusteloos wordt en vermagerd.Als de schildklier te weinig aanmaakt wordt de intensiteit van de stofwisseling verlaagd waardoor de persoon het snel koud krijgt en snel moe wordt. De schildklier zit in de hals en maakt (onder invloed van TSH) thyroxine aan (T4). Hiervoor heeft het lichaam tyrosine (een aminozuur) en jodium nodig. T4 is niet werkzaam en wordt voor de dejodering vervoert naar de lever. Hier wordt van T4 met behulp van selenium T3 gemaakt. T3 is het actieve schildklierhormoon en beïnvloed de stofwisseling van alle cellen. T3 verhoogt het energie verbruik en de eiwitproductie van de cellen. Weinig T3 veroorzaakt dan ook een laag energieverbruik.
Geslachtsklieren - geslachtshormonen

Geslachtshormonen

Hormonen die de geslachtelijke functies stimuleren en met name door de geslachtsorganen worden geproduceerd.

Bij de vrouw produceren de eierstokken (= ovaria) vrouwelijke geslachtshormonen (= oestrogenen en progestagenen), waarvan oestradiol (= vruchtbaarheidshormoon) en progesteron (= zwangerschapshormoon) de belangrijkste zijn. In de vrouwelijke geslachtsklieren, de eierstokken wordt oestrogeen en progesteron geproduceerd. Beide hormonen zijn vrouwelijke geslachtshormonen. Ze zorgen er samen voor dat de vrouwelijke cyclus en het daarmee samenhangende zwangerschapsproces juist verlopen. Oestrogeen is het belangrijkste vrouwelijke geslachtshormoon. Het wordt door de eierstokken gevormd. Het zorgt vooral voor de opbouw van het baarmoederslijm. Daar waar de bevruchte eicel zich zal gaan nestelen. Het oestrogeen heeft ook invloed op bijvoorbeeld de borstklieren.

Bij de man produceert de teelbal (testis) in de balzak (scrotum) mannelijke geslachtshormonen ( androgenen), waarvan testosteron het belangrijkste hormoon is.Testosteron zorgt er onder andere voor dat er zaadcellen worden aangemaakt.genen), waarvan testosteron het belangrijkste hormoon is.

De bijnier produceert zowel bij de man als de vrouw kleine hoeveelheden mannelijke geslachtshormonen.

Lichaamscellen - prostaglandines
Alle lichaamscellen zijn in staat om prostaglandines aan te maken. Dit hormoon heeft een regulerend effect op de bloedsomloop. Zo kunnen prostaglandines er bijvoorbeeld voor zorgen dat bloedvaten zich verwijden als er ergens en hoge zuurstofbehoefte is. En, als je uitgehold bent, zorgen ze er ook weer voor dat je bloedvaten weer terugkomen in de normale stand.
Zenuwcellen - neurotransmitters
Zenuwcellen kunnen neurotransmitters afgeven. Neurotransmitters vervullen een essentiële functie in het zenuwstelsel. De ene zenuwcel geeft neurotransmitters af om ervoor te zorgen dat een andere zenuwcel de boodschap doorgeeft. Stel het je maar voor als het mobiele telefoonsysteem. Jouw boodschap wordt van zendmast naar zendmast verzonden om uiteindelijk op de plaats van bestemming aan te komen.
Regelsysteem
Overal in het lichaam worden hormonen aangemaakt en natuurlijk moeten die op een zeker moment ook weer afgebroken worden. De afbraak van hormonen vindt met name plaats in de lever.
Het lichaam beschikt over een heel mooi regelsysteem om te bepalen wanneer het ene hormoon aangemaakt moet worden en het andere hormoon juist afgebroken. Dit systeem heet "regelkring met negatieve terugkoppeling". Stel je maar voor dat er een voelertje in je bloed hangt wat steeds meet wat de concentratie van bepaalde hormonen is. Zit er in je bloed teveel van een bepaald hormoon dan volgt er een negatieve terugkoppeling. De aanmaak van dit bepaalde hormoon stopt en de afbraak komt op gang. Voor de fijn afstemming kan het lichaam ook nog besluiten om even iets van het tegengestelde hormoon aan te maken. Denk maar aan de tegengestelde werking van adrenaline en insuline.
De hypofyse is in dit verband de "regelneef". Echter, helemaal voor het zeggen heeft hij het niet want op zijn beurt staat hij onder directe invloed van het zenuwstelsel.
En, omdat het zo'n complex systeem is kan het niet of niet behoorlijk functioneren van één klier de zaak behoorlijk in de war schoppen.
Voeding
Om hormonen te kunnen maken heeft het lichaam bepaalde bouwstoffen nodig. De grondstof voor hormonen zijn aminozuren of eiwitten. Die moet je voldoende en gevarieerd (verschillende dierlijke en plantaardige soorten) binnen krijgen. Voldoende vitaminen en mineralen zijn voor het maken van hormonen absoluut onontbeerlijk. Om bijvoorbeeld de hypofyse en de bijnieren juist te kunnen laten functioneren moet het lichaam de beschikking hebben over voldoende vitamine B5. De schildklier is daarentegen afhankelijk van voldoende jodium en de dejodering van voldoende selenium. De thymus en de mannelijke geslachtshormonen kunnen niet fatsoenlijk functioneren zonder vitamine A en B12. De vrouwelijke geslachtsorganen hebben juist met name B3 en B6 nodig. En de alvleesklier komt in de problemen als er niet voldoende vitamine C aanwezig is. En geen van allen kunnen ze hun werk goed doen als ze niet voldoende vitamine E, magnesium en zink tot hun beschikking hebben.

Je kunt je inderdaad afvragen of hormonale klachten wel altijd veroorzaakt worden door het "niet" functioneren van hormoonklieren. Wellicht ligt het, gezien ons huidige voedingspatroon, ook wel aan het ontbreken van voldoende bouwstenen (eiwitten, vitaminen, mineralen).

"Door een speling van de natuur zorgen dezelfde hormonen die een jongen naar een meisje doen verlangen voor de puisten die haar afstoten."

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.

De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Tot slot

Bent u van mening dat bepaalde informatie ontbreekt of onduidelijk is, dan vernemen wij dat graag van u. Mail