Infectieuze artritis

Infectieuze artritis is een infectie van het vocht en de weefsels van een gewricht.

Infecterende organismen, voornamelijk bacteriën, bereiken het gewricht gewoonlijk via het bloed, maar een gewricht kan ook direct worden geïnfecteerd als er bij een operatie, een injectie of een verwonding besmetting optreedt. Er zijn verschillende bacteriën die een gewricht kunnen infecteren, maar welke bacterieen de meeste kans op een infectie geven, hangt af van de leeftijd van de patiënt.

 

Stafylokokken, Haemophilus influenzae en bacterieen die bekend staan als Gram-negatieve bacillen infecteren meestal baby's en jonge kinderen, terwijl gonokokken, stafylokokken en streptokokken vaak oudere kinderen en volwassenen infecteren.

 

Virussen, zoals het humaan-immunodeficiëntievirus (HIV), parvovirussen en de virussen die rodehond, de bof en hepatitis B veroorzaken, kunnen de gewrichten van patiënten op elke leeftijd infecteren. Chronische gewrichtsinfecties worden vaak veroorzaakt door tuberculose- of schimmelinfecties.

 

Symptomen

 

Zuigelingen hebben gewoonlijk koorts en pijn, en zijn vaak druk. In het algemeen bewegen zuigelingen het geïnfecteerde gewricht niet, omdat het bewegen of aanraken ervan pijnlijk is. Bij oudere kinderen en volwassenen met een bacteriële of virale gewrichtsinfectie beginnen de symptomen heel plotseling. Het gewricht wordt gewoonlijk rood en warm, en het bewegen of aanraken ervan is zeer pijnlijk. Er hoopt zich vocht op in het geïnfecteerde gewricht, waardoor het opzwelt en stijf wordt. Koorts en koude rillingen behoren ook tot de symptomen.

De gewrichten die het vaakst geïnfecteerd raken, zijn de knie, schouder, pols, heup, vinger en elleboog. Schimmels of mycobacteriën veroorzaken gewoonlijk minder ernstige symptomen. De meeste bacteriële en mycobacteriële infecties en schimmelinfecties tasten slechts één gewricht aan, of soms verscheidene gewrichten. Zo tast de bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt in de meeste gevallen de kniegewrichten aan. Gonokokken en virussen kunnen veel gewrichten tegelijkertijd infecteren.

 

Diagnose

 

Een geïnfecteerd gewricht kan binnen enkele dagen onherstelbaar worden beschadigd als er niet onmiddellijk een behandeling met antibiotica wordt gestart. Om deze reden worden er ogenblikkelijk verscheidene diagnostische tests uitgevoerd als er een infectie wordt vermoed. Gewoonlijk wordt er een monster van het gewrichtsvocht afgenomen. Het wordt onderzocht op witte bloedcellen en op bacteriën en andere organismen. In het laboratorium kan uit het gewrichtsvocht bijna altijd de infecterende bacterie worden gekweekt en geïdentificeerd, tenzij de patiënt onlangs antibiotica heeft gebruikt. De bacteriën die gonorroe, de ziekte van Lyme en syphilis veroorzaken, zijn echter moeilijk terug te vinden in het gewrichtsvocht.

Gewoonlijk vraagt een arts bloedonderzoek aan omdat de bacterie uit gewrichtsinfecties vaak in het bloed voorkomt. Slijm, ruggenmergvloeistof en urine kunnen ook op bacteriën worden onderzocht om de bron van de infectie te bepalen.

 

Behandeling

 

Zodra er een infectie wordt vermoed, zelfs voordat het laboratorium het infecterende organisme heeft geïdentificeerd, wordt met de behandeling met antibiotica begonnen. Eerst wordt er een antibioticum toegediend dat de meest waarschijnlijke bacteriën doodt en indien noodzakelijk worden er later andere antibiotica gegeven. Vaak wordt het antibioticum eerst intraveneus gegeven, om er zeker van te zijn dat een voldoende hoeveelheid van het geneesmiddel het geïnfecteerde gewricht bereikt. Slechts zelden wordt een antibioticum rechtstreeks in het gewricht geïnjecteerd. Wanneer het juiste antibioticum wordt gegeven, treedt er gewoonlijk binnen 48 uur verbetering op.

Om ophoping van pus te voorkomen, wat het gewricht kan aantasten, wordt dit door een arts via een naald verwijderd. Soms wordt een buisje ingebracht voor drainage van de pus, vooral als het gewricht moeilijk met een naald te bereiken is, bijvoorbeeld bij een heupgewricht. Wanneer de drainage door middel van een naald of buisje niet lukt, kan er een artroscopie of een operatie noodzakelijk zijn voor de drainage van het gewricht. Het spalken van het gewricht kan in eerste instantie de pijn verlichten, maar er kan ook fysiotherapie noodzakelijk zijn om stijfheid en een blijvend functieverlies te voorkomen.

Door schimmels veroorzaakte infecties worden behandeld met schimmeldodende stoffen, en een tuberculose-infectie wordt behandeld met een combinatie van antibiotica. Virale infecties genezen echter gewoonlijk vanzelf. Hierbij is alleen behandeling van de pijn en koorts noodzakelijk.

Wanneer een kunstgewricht geïnfecteerd raakt, zijn antibiotica alleen gewoonlijk niet afdoende. Na verscheidene dagen behandeling met antibiotica kan er een operatie noodzakelijk zijn om het gewricht te vervangen.