Marihuanamisbruik

Cannabis is het meest algemeen gebruikte verboden middel ter wereld (met naar schatting 200 tot 300 miljoen vaste gebruikers) en heeft een lange geschiedenis van toepassing voor recreatieve zowel als geneeskundige en religieuze doeleinden.

Gebruik van marihuana (cannabis) is wijdverbreid. Onderzoeken onder middelbare scholieren hebben herhaaldelijk toenamen, afnamen en daarna toenamen in het gebruik laten zien. In de Verenigde Staten wordt marihuana gewoonlijk gerookt in de vorm van sigaretten (joints) gemaakt van stelen, blad en bloemdragende toppen van de gedroogde plant, bijna altijd de Cannabis sativa. De afgesneden en gedroogde blaadjes, bloeiwijzen en stengels van de Indiase hennepplant worden aangeduid als marihuana, terwijl de gedroogde hars van de plant bekend staat als hasjiesj. Het voornaamste werkzame bestanddeel van deze vormen van cannabis is delta-tetrahydrocannabinol, of THC. Delta-9-THC wordt synthetisch aangemaakt als het geneesmiddel dronabinol. Het wordt voor onderzoek gebruikt en soms als behandeling van misselijkheid en braken bij chemotherapie bij kanker.

Sommige personen raken om psychische redenen afhankelijk van marihuana. Deze afhankelijkheid kan alle kenmerken hebben van een ernstige verslaving. Lichamelijke afhankelijkheid van marihuana is niet overtuigend aangetoond. Net als alcohol kan ook marihuana door velen met tussenpozen worden gebruikt zonder merkbare maatschappelijke of psychische dysfunctie of verslaving.

Symptomen

Marihuana onderdrukt de hersenactiviteit en veroorzaakt een dromerige toestand waarin ideeën onsamenhangend en onbeheersbaar lijken. Tijd, kleur en ruimtelijke waarnemingen kunnen vervormd en intenser zijn. Kleuren kunnen feller lijken, geluiden harder en de eetlust kan zijn toegenomen. Marihuana vermindert doorgaans spanning en geeft een gevoel van welbehagen. Het gevoel van euforie, opwinding en innerlijke vreugde lijkt samen te hangen met de omstandigheid waarin het middel wordt gebruikt, zoals of de roker alleen of in een groep is en in welke stemming hij verkeert.

De communicatieve en motorische vermogens nemen af tijdens marihuanagebruik; daarom is autorijden of zwaar materieel bedienen gevaarlijk. Personen die grote hoeveelheden marihuana gebruiken, kunnen verward en gedesoriënteerd raken. Ze kunnen een toxische psychose ontwikkelen, niet weten wie of waar ze zijn of hoe laat het is. Schizofrenen zijn in het bijzonder ontvankelijk voor deze gevolgen. Er is ook overtuigend bewijs dat schizofrenie kan worden verergerd door marihuanagebruik. Soms treden paniekreacties op, vooral bij nieuwe gebruikers. Andere gevolgen zijn versnelde hartslag, bloeddoorlopen ogen en droge mond.

Bij langdurig marihuanagebruik kan tolerantie optreden. Onthoudingsreacties bestaan uit verhoogde spieractiviteit (bijvoorbeeld schokkerigheid) en slapeloosheid. Omdat marihuana langzaam, in een paar weken, uit het lichaam wordt uitgescheiden, is een onthoudingsreactie doorgaans echter licht en over het algemeen niet merkbaar voor de gematigde gebruiker.

In sommige studies wordt verondersteld dat aanhoudend zwaar marihuanagebruik bij mannen de testosteronspiegel kan verlagen en de grootte van de testikels en het aantal zaadcellen kan verminderen. Bij vrouwen kan chronisch gebruik tot een onregelmatige menstruatiecyclus leiden. Dit hoeft zich echter niet altijd voor te doen en de gevolgen voor de vruchtbaarheid zijn onzeker. Zwangere vrouwen die marihuana gebruiken, kunnen kleinere baby's krijgen dan niet-gebruiksters. Daarbij komt dat delta-9-THC overgaat in moedermelk. Baby's die borstvoeding krijgen, kunnen dus op dezelfde manier worden beïnvloed als de moeder.

Langdurig en zwaar marihuana roken kan gelijksoortige gevolgen voor de longen hebben als sigaretten roken. Bronchitis komt veel voor en het risico van longkanker is waarschijnlijk vergroot.

Urinetests om marihuanagebruik vast te stellen, blijven gewoonlijk enkele dagen na gebruik positief, zelfs voor incidentele gebruikers. Bij geregelde gebruikers kunnen testresultaten langer positief blijven omdat het middel slechts langzaam uit het vetweefsel vrijkomt. Hoe lang dit proces duurt is wisselend, en is afhankelijk van het percentage THC en de gebruiksfrequentie. Een urinetest is een effectief middel om marihuanagebruik vast te stellen, maar een positieve urinetest betekent slechts dat de persoon marihuana heeft gebruikt, een positieve test is dus geen bewijs dat de gebruiker op het moment van afname onder invloed is. Geavanceerde tests kunnen tot na een jaar bepalen of iemand marihuana heeft gebruikt.