Eczeem van het oor is een ontsteking van de huid van het uitwendige oor en de gehoorgang en wordt gekenmerkt door jeuk, roodheid, schilfering, kloofjes en afscheiding uit het oor.

Deze aandoening kan leiden tot een infectie van de gehoorgang. De behandeling bestaat uit het aanbrengen van een oplossing van aluin en loodacetaat (burowwater) direct op het aangetaste gebied. Een crème of zalf met corticosteroïden kan de jeuk en de ontsteking verminderen. Als het ontstoken gebied geïnfecteerd raakt, kunnen antibiotica rechtstreeks op de geïnfecteerde huid worden gesmeerd. Deze aandoening komt vaak terug.

Een verwonding door een klap met een stomp voorwerp tegen het uitwendige oor kan een kneuzing veroorzaken in het gebied tussen het kraakbeen en het bindweefselvlies daaromheen (perichondrium). Wanneer zich daar bloed verzamelt, wordt het uitwendige oor misvormd tot een roodpaarse massa. De bloeduitstorting kan de bloedtoevoer naar het kraakbeen blokkeren, wat tot misvorming van het oor leidt. Deze misvorming, het 'bloemkooloor', komt veel voor bij worstelaars en boksers. Een arts verwijdert de bloeduitstorting gewoonlijk door middel van suctie (afzuiging) en gaat hiermee door totdat de bloeduitstorting volledig verdwenen is, meestal na drie tot zeven dagen. Door de behandeling worden de huid en het perichondrium weer normaal, waardoor er weer bloed naar het kraakbeen kan stromen.

Bij een snede of scheur (laceratie) door de oorschelp wordt de huid gehecht en wordt een spalkje aan het kraakbeen bevestigd zodat dit kan genezen.

Een krachtige klap tegen de kaak kan een fractuur veroorzaken in de botstructuren rond de gehoorgang en de vorm van de gehoorgang veranderen, waarbij deze vaak nauwer wordt. De vorm kan door middel van een chirurgische ingreep onder algehele narcose worden hersteld.

Oortumoren kunnen goedaardig (benigne) of kwaadaardig (maligne) zijn.

Er kunnen zich goedaardige tumoren ontwikkelen in de gehoorgang waardoor deze verstopt raakt en er gehoorverlies en ophoping van oorsmeer ontstaat. Talgcysten (kleine zakjes met huidafscheiding), osteomen (bottumoren) en keloïden (overmatige groei van littekenweefsel na verwonding) zijn voorbeelden van goedaardige tumoren. De beste behandeling is verwijdering van de tumor. Na de behandeling wordt het gehoor meestal weer normaal.

Een ceruminoom (kanker van de cellen die oorsmeer aanmaken) ontwikkelt zich in het buitenste gedeelte van de gehoorgang en kan zich uitzaaien. De behandeling bestaat uit het operatief verwijderen van het kankergezwel en het omringende weefsel.

Basaalcel- en plaveiselcelcarcinomen zijn vaak voorkomende vormen van huidkanker die vaak op het uitwendige oor ontstaan na veelvuldige en langdurige blootstelling aan de zon. Wanneer deze vorm van kanker beperkt is, is hij goed te behandelen door middel van radiotherapie of door operatieve verwijdering. Bij carcinomen in een verder gevorderd stadium is mogelijk een chirurgische ingreep noodzakelijk waarbij een groter deel van het uitwendige oor moet worden verwijderd. Als het carcinoom zich heeft uitgezaaid tot in het kraakbeen van het oor, is opereren doeltreffender dan radiotherapie.

Basaalcel- en plaveiselcelcarcinomen kunnen ook in de gehoorgang ontstaan of zich daarnaartoe uitzaaien. De behandeling bestaat uit ruime operatieve verwijdering van het gezwel, gevolgd door radiotherapie.

 

Otosclerose is een aandoening waarbij het bot dat het binnenoor omgeeft, overmatig groeit. Daardoor kan de stijgbeugel (het middenoorbeentje dat verbonden is met het binnenoor) niet meer vrij bewegen, zodat geluiden niet goed worden overgebracht.

Otosclerose, een erfelijke aandoening, is de meest voorkomende oorzaak van toenemende geleidingsslechthorendheid bij volwassenen met normale trommelvliezen. Deze aandoening kan ook cochleair gehoorverlies veroorzaken. Bij ongeveer 10% van de blanke volwassenen bestaat enige mate van otosclerose, maar slechts bij ongeveer 1% leidt dit tot geleidingsslechthorendheid. De aandoening wordt pas duidelijk tegen het einde van de puberteit of het begin van de volwassenheid.

Verwijdering van de stijgbeugel en vervanging door een kunststijgbeugel door middel van microchirurgie herstelt in de meeste gevallen het gehoor weer. Sommige mensen verkiezen een hoorapparaat boven een chirurgische ingreep.