Oppervlakkige flebitis

Bij oppervlakkige flebitis is er sprake van ontsteking en stolselvorming in een oppervlakkig gelegen ader.

Flebitis kan in elke ader van het lichaam optreden, maar ontstaat meestal in de beenaders. De aandoening komt vaak voor bij mensen met spataders, maar niet iedereen met spataders krijgt flebitis.

Zelfs na een kleine verwonding kan een ader ontstoken raken. Terwijl bij diepe veneuze trombose nauwelijks ontstekingsverschijnselen optreden en de patiënt meestal geen pijn heeft, is er bij oppervlakkige flebitis sprake van een plotseling ontstekingsreactie, waarbij het stolsel stevig aan de aderwand vastkleeft, zodat de kans kleiner is dat het losraakt. In tegenstelling tot de dieper gelegen aders worden de oppervlakkige aders niet door spieren omgeven die door samentrekken het stolsel kunnen losmaken. Daardoor leidt oppervlakkige flebitis zelden tot embolie.

Symptomen en diagnose

Binnen korte tijd ontstaat plaatselijk pijn, de plek van de ontsteking zwelt op en de huid wordt rood en voelt warm aan. Omdat het bloed in de ader is gestold, voelt de ader onder de huid niet zacht aan, zoals een normale ader of een spatader, maar als een harde streng. Deze streng kan zich over de gehele lengte van de ader uitstrekken. De diagnose kan vaak al worden gesteld op basis van inspectie van het pijnlijke gebied.

Behandeling

Oppervlakkige flebitis gaat dikwijls spontaan over. De pijn kan met pijnstillers als aspirine of ibuprofen worden bestreden. Hoewel de toestand gewoonlijk binnen enkele dagen verbetert, kan het enkele weken duren voor de knobbels en de gevoeligheid volledig zijn verdwenen. Om het ongemak snel te verminderen kan het stolsel eventueel onder lokale verdoving worden verwijderd, waarna de patiënt gedurende een aantal dagen een drukverband moet dragen.

Als oppervlakkige flebitis optreedt in de liesstreek, waar de grootste oppervlakkige ader samenkomt met de grootste diepe ader, kan een stolsel zich tot in de diepe ader uitstrekken en vervolgens losraken. Sommige chirurgen zijn daarom van mening dat in deze gevallen de oppervlakkige ader onmiddellijk operatief moet worden afgebonden om dit te voorkomen. Deze ingreep kan meestal zonder dat ziekenhuisopname noodzakelijk is onder plaatselijke verdoving worden uitgevoerd, waarna de patiënt daarna zijn normale bezigheden kan hervatten.