Peesontsteking en peesschedeontsteking

Bij een peesontsteking is alleen de pees ontstoken, terwijl bij een peesschedeontsteking de peesontsteking gepaard gaat met een ontsteking van de beschermende peesschede.

Pezen bestaan uit bindweefselstrengen van sterk weefsel waarmee spieren aan beenderen vastzitten. Sommige pezen worden omringd door een peesschede.

De meeste peesontstekingen ontstaan op middelbare of oudere leeftijd wanneer de pezen gevoeliger worden voor verwonding. Ze komen echter ook voor bij jongere mensen die intensief trainen en bij mensen die vaak dezelfde handelingen uitvoeren, zoals typisten, musici en bepaalde ambachtslieden . De klachten vormen dan vaak een onderdeel van het symptomencomplex RSI.

Bepaalde pezen, vooral die van de hand, zijn bijzonder gevoelig voor ontstekingen. Een ontsteking van de pees waarmee de duim zich van de hand wegstrekt, wordt het Quervain-syndroom genoemd. De ontsteking kan ervoor zorgen dat de pezen die de andere vingers sluiten klem komen te zitten, wat een ploppend gevoel kan veroorzaken . Bij een peesontsteking boven de bicepsspier in de bovenarm doet het buigen van de elleboog of het draaien van de onderarm pijn. Ook de achillespees in de hiel en een pees die over de bovenkant van de voet loopt, raken vaak ontstoken.

Peesscheden kunnen ook door gewrichtsziekten worden aangetast, zoals door reumatische artritis, systemische sclerodermie, jicht en het syndroom van Reiter. Bij jongvolwassenen die gonorroe oplopen, vooral vrouwen, kunnen de gonorroïsche bacteriën peesschedeontstekingen veroorzaken, waarbij gewoonlijk de pezen van de schouders, polsen, vingers, heupen, enkels en voeten worden aangetast.

Symptomen

De ontstoken pezen zijn bij beweging of aanraking vaak pijnlijk. Beweging van de gewrichten vlakbij de pees, al is het maar een beetje, kan ernstige pijn veroorzaken. De peesscheden kunnen door de ophoping van vocht en de ontsteking zichtbaar gezwollen zijn; ze kunnen ook droog blijven en tegen de gewrichten schuren. Dit veroorzaakt soms een raspend gevoel of een geluid dat met een stethoscoop kan worden gehoord wanneer het gewricht wordt bewogen.

Behandeling

Verscheidene behandelingsvormen kunnen de symptomen van peesontsteking verzachten. Rust, immobilisatie door een spalk of een gipsverband en behandeling met warmte of kou zijn vaak zinvol. Niet-steroïde anti-inflammatoire preparaten als aspirine of ibuprofen kunnen de pijn en ontsteking verminderen wanneer ze zeven tot tien dagen worden ingenomen.

Soms injecteert een arts corticosteroïden en een plaatselijk verdovingsmiddel in de peesschede. Deze behandeling is vooral zinvol bij het behandelen van een trigger finger. In zeldzame gevallen veroorzaakt de injectie een opflakkering die minder dan 24 uur duurt. De opflakkering kan worden behandeld met koude kompressen en pijnstillers.

Het kan noodzakelijk zijn de behandeling gedurende twee maanden elke twee of drie weken te herhalen voordat de ontsteking volledig verdwijnt. Een chronische, aanhoudende peesontsteking, zoals kan optreden bij reumatoïde artritis, moet mogelijk operatief worden behandeld om de ontstoken delen te verwijderen. Na de operatie kan fysiotherapie noodzakelijk zijn. Gewoonlijk is er een operatie noodzakelijk om een chronische trigger finger te behandelen of om calciumafzettingen te verwijderen uit gebieden waar de peesontsteking reeds lang bestaat, zoals het gebied rondom het schoudergewricht.