Teken

• In de eerste fase (3 dagen tot 3 maanden na de beet) wordt rond de tekenbeet rode uitslag zichtbaar.

• Deze breidt zich geleidelijk uit en kan tot meer dan 5 cm diameter krijgen. Na enige tijd wordt die in het midden weer bleker zodat er een ring ontstaat. Ook griepachtige verschijnselen zoals hoofdpijn, keelpijn, koorts, … horen er bij.

• De tweede fase (enkele weken tot maanden na de beet) kan gepaard gaan met pijn in de armen en benen, verlamming van de gezichtsspieren, dubbelzien, hartritmestoornissen.

• In de derde fase (enkele maanden tot jaren na de tekenbeet) kan men last hebben van pijn en zwelling van één of meerdere gewrichten (vaak de knie), chronische huidaandoeningen op armen of benen.   

• Zorg voor een T-shirt met lange mouwen en een lange broek als u de natuur intrekt.

• Draag dichte schoenen en stop broekspijpen in de sokken of schoenen.

• Draag lichtgekleurde kleren. Hierop zijn teken gemakkelijker zichtbaar en kunnen ze tijdig verwijderd worden.

• Blijf op de paden en vermijd hoog gras.

• Controleer dagelijks of ergens op het lichaam een tekenbeet te zien is. Inspecteer vooral de liezen, oksels, knie- en elleboogholten en de hoofdhuid grondig. Zo bent u zeker dat een teek nooit langer dan 24 uur in de huid vertoeft. Dit is immers de tijd die een teek nodig heeft om u te besmetten.

• Bescherm u met insectenwerende middelen die 30% diëthyltoluamide (DEET) bevatten. Deze werken echter slechts tijdelijk en enkel op de plaats waar het product is aangebracht. Anti-muggenmiddelen bevatten meestal minder dan 30% DEET en beschermen dus onvoldoende tegen tekenbeten. Voorzichtigheid met deze producten is geboden bij kinderen en zwangere vrouwen.

• Onderzoek uw huisdier na een wandeling in het bos. De vacht is de voorkeursplaats van teken.
• 
  

• Teken die zich nog niet vastgehecht hebben, kan u met een warme douchestraal wegspuiten.

• Verwijder de teek zo snel mogelijk. Hoe sneller u ze weghaalt, hoe minder kans op besmetting.

• Neem de teek zo dicht mogelijk bij de huid vast met een pincet en verwijder hem in één ruk van de huid. In de apotheek zijn hiervoor speciale tekenpincetten te koop. Hiermee kan u de teek gemakkelijk vastgrijpen en uit de huid halen. Afsnijden van de teek door de teeksnuit door te snijden met een scheermesje vlak tegen de huidoppervlakte aan is een aanvaardbaar alternatief als u het restwondje goed ontsmet.

• Bij gebrek aan een pincet kan u de teek ook vastgrijpen met de vingernagels.  Omwikkel de vingers dan liefst met een zakdoek of gebruik handschoenen.

• Ontsmet de plaats van de tekenbeet grondig.

• Verdoof of dood de teek niet met alcohol of ether. Er zijn aanwijzingen dat de kans op besmetting hierdoor toeneemt.

• Noteer de datum van de tekenbeet. Mocht u een besmetting hebben opgelopen dan uit die zich vaak een hele tijd later.      

• • er resten van de teek in de huid zijn achtergebleven;
• • u last krijgt van rode vlekken, hoofdpijn en/of pijn in armen of benen;
• • u zwanger bent.
• • in geval van koorts en een griepsyndroom. Een bloedonderzoek kan aantonen of u besmet bent.
  

• Wie eens een tekenbeet gehad heeft, is immuun en kan niet meer besmet worden.
  
  Fout!  De aanwezige afweerstoffen beschermen niet tegen een volgende infectie. Bij elke nieuwe tekenbeet bestaat dus opnieuw kans om besmet te worden.
  
  
• Als men in de buurt komt van een persoon of dier met de ziekte van Lyme kan men die ook krijgen.
  
  Fout!  De Lyme-ziekte wordt niet overgedragen van persoon tot persoon, noch van dier tot mens. 
  
  
• Een teek moet steeds door een arts verwijderd worden.
  
  Fout!  Men doet dit best zo snel mogelijk zelf. Wanneer er resten blijven zitten, neemt u best contact op met uw arts. 
  
  
• Na elke tekenbeet moet men antibiotica nemen.
  
  Fout!  De kans op infectie is zo klein dat het geen zin heeft om na een willekeurige tekenbeet als voorzorgsmaatregel een antibioticum te nemen.