Het oor ofwel het gehoororgaan bestaat uit het uitwendige oor, het middenoor en het binnenoor. Het uitwendige oor bestaat uit de oorschelp en de gehoorgang. Het vangt geluidsgolven op, die door het middenoor worden omgezet in mechanische energie. Het binnenoor zet deze energie om in zenuwimpulsen, die vervolgens naar de hersenen gaan.

 

 

 

 

 

 

Het uitwendige oor bestaat uit de oorschelp en de gehoorgang. De oorschelp is opgebouwd uit elastisch kraakbeen en is bedekt met huid. De geluiden die door de oorschelp worden opgevangen, gaan via de gehoorgang naar het trommelvlies, een dun vliesje dat met huid bedekt is en het buiten- en middenoor van elkaar scheidt.

 

Het middenoor bestaat uit het trommelvlies en een kleine, met lucht gevulde ruimte (trommelholte) waarin zich een keten bevindt van drie kleine beentjes "gehoorbeentjes" die het trommelvlies met het binnenoor verbinden. De gehoorbeentjes danken hun naam aan de vorm die ze hebben: de hamer zit vast aan het trommelvlies. Het aambeeld verbindt de hamer en de stijgbeugel met elkaar. De stijgbeugel is verbonden met het ovale venster van het binnenoor. De trillingen van het trommelvlies worden door de gehoorbeentjes mechanisch versterkt en overgebracht op het ovale venster.

In het middenoor bevinden zich ook twee kleine spiertjes. De tensor tympani, die met de hamer verbonden is, houdt het trommelvlies gespannen. De stapedius, die aan de stijgbeugel vastzit, stabiliseert de verbinding tussen de stijgbeugel en het ovale venster. Als reactie op lawaai trekt de stapedius samen, waardoor de gehoorbeentjesketen stijver wordt, zodat minder geluid wordt overgebracht. Deze reactie, die de akoestische reflex wordt genoemd, zorgt ervoor dat het binnenoor enigszins tegen beschadiging door geluid wordt beschermd.

De middenoorholte staat via de buis van Eustachius in verbinding met de neus-keelholte en dus met de buitenlucht. Dit buisje, dat door slikken wordt geopend, zorgt ervoor dat de luchtdruk aan weerszijden van het trommelvlies gelijk blijft. Dit is van belang om normaal te kunnen horen en een onaangenaam drukgevoel in het oor te voorkomen. Vandaar dat de druk op het trommelvlies die wordt veroorzaakt door een plotselinge luchtdrukdaling, zoals die vaak in een vliegtuig optreedt, kan worden opgeheven door te slikken. De verbinding van de buis van Eustachius met het middenoor verklaart waarom infecties van de bovenste luchtwegen (zoals een verkoudheid), die ontsteking en verstopping van de buis van Eustachius veroorzaken, tot infecties van het middenoor of een drukverhoging in het middenoor kunnen leiden, met pijn als gevolg.

 

Het binnenoor "slakkenhuis" is een onderdeel van het labyrint. De holle buis in de vorm van een slakkenhuis, die gevuld is met vloeistof en het orgaan van Corti bevat, dat bestaat uit duizenden kleine cellen "haarcellen" met een soort kleine haartjes. De geluidstrillingen die door de gehoorbeentjes worden overgebracht via het ovale venster in het binnenoor brengen de vloeistof en de haartjes in trilling. Verschillende haarcellen reageren op verschillende geluidsfrequenties en zetten deze om in zenuwimpulsen. De zenuwimpulsen worden overgebracht langs vezels van de gehoorzenuw, die de impulsen naar de hersenen voert.

Ondanks de beschermende werking van de akoestische reflex kan lawaai de haarcellen beschadigen. Als een haarcel eenmaal vernietigd is, herstelt deze zich niet meer. Langdurige blootstelling aan lawaai leidt tot steeds meer beschadiging en gehoorverlies.

 

Dit bestaat uit drie halfcirkelvormige kanalen, die draaiende bewegingen waarnemen, en twee evenwichtszakjes, die lineaire versnellingen registreren. De drie halfcirkelvormige kanalen zijn met vloeistof gevulde gangen die loodrecht ten opzichte van elkaar staan. Beweging van het hoofd brengt de vloeistof in de kanalen in beweging. Afhankelijk van de richting van de hoofdbeweging kan de vloeistofbeweging in het ene kanaal groter zijn dan in het andere. In de kanalen bevinden zich haarcellen die op de beweging van de vloeistof reageren. De haarcellen wekken zenuwimpulsen op die de hersenen informeren over de richting waarop het hoofd beweegt, zodat de juiste signalen kunnen worden afgegeven om het evenwicht te handhaven.

In de twee evenwichtszakjes bevinden zich kleine steentjes "oorsteentjes" op de haarcellen. Hierdoor kunnen lineaire versnellingen en vertragingen worden geregistreerd, bijvoorbeeld optrekken en afremmen in een auto.

Als de halfcirkelvormige kanalen worden getroffen door een infectie of een stoornis in de bloedvoorziening, zoals bij een middenoorinfectie of bij griep, kan iemand last krijgen van duizeligheid.